Moestuin

Pleidooi voor de aardpeer

Afgelopen jaar teelde ik voor het eerst aardperen, of topinamboer in mijn moestuin. Ik had een mooi plekje over en aangezien ik een voorliefde heb voor antieke, vergeten en bijzondere groenten, kwam de aardpeer in aanmerking. Het was een dusdanig succes, dat ik dit  jaar niet kan wachten tot ze de grond weer uitkomen. Lees hier mijn pleidooi voor de aardpeer!

Op het gebied van moestuinieren ben ik erg gevoelig voor het telen van bijzondere dingen. Naast mijn experiment met Valenciaanse tomaten, probeer ik bijvoorbeeld ook de klassieke boerderijplanten terug te brengen in mijn moestuin (mispel, vlierbes, aardpeer). Nu wil ik je verder nergens toe verplichten, maar vorig jaar introduceerde ik de aardpeer in mijn moestuin en ik vind dat jij dat ook moet doen!

De oorsprong van de aardpeer ligt in Noord-Amerika. De Franse ontdekkingsreiziger Samuel de Champlain beschreef het gewas voor het eerst in het jaar 1605. Hij trof de aardpeer aan bij de Huron-indianen en nam blijkbaar een paar knolletjes mee naar huis, want sindsdien zijn de aardperen ook populair in de Franse keuken.

Volgens de Latijnse naam is de aardpeer familie van de zonnebloem (Helianthus). Je mag ‘m ook topinamboer, knolzonnebloem of Jeruzalem artisjok noemen. Jeruzalem heeft niets te maken met de herkomst van de aardpeer en is waarschijnlijk een verbastering van de Italiaanse benaming van dit gewas (girasole articiocco ofwel zonnebloem artisjok).

In augustus stonden ze drie meter hoog!

Aardperen plant je nu, in het voorjaar. Vandaar dat ik je er nu ook op attendeer. Zoals ik eerder schreef, plantte ik afgelopen jaar voor het eerst aardperen. Ik had vier kleine knolletjes, ik wist dat ze hoog konden groeien en ik had behoefte aan beschutting op de plaats die ik voor ze in gedachten had. Aardperen stellen geen eisen aan de bodem, dus alles klopte en ze gingen de grond in.

Een maand later kwamen de aardperen op. Nog een maand later waren ze een halve meter hoog en in augustus stonden er bijna twintig stengels van wel drie meter hoog met mooie, gele bloemen. In oktober waren ze uitgebloeid, ik haalde de stengels weg en wachtte tot de eerste nachtvorst.
Met mijn handen haalde ik de grond weg rond de afgeknipte stengels; enorme knollen zaten onder de grond verstopt! Die avond maakte ik een aardpeerpuree, met twee derde aardpeer en één derde aardappel. Heerlijk! Een subtiele, nootachtige smaak en ineens snapte ik de verwijzing naar artisjok in de naam, want daar smaken ze inderdaad naar.

De hele winter kun je aardperen oogsten en eten. Laat er een paar in de grond zitten en het volgende jaar komen ze gewoon weer tevoorschijn. Twee vierkante meter tuinoppervlakte kan jaarlijks tot wel tien kilo opleveren! Het is dus een rendabele hobby om ze te telen. Daarnaast groeien en bloeien ze fantastisch, maar zorg er wel voor dat je aardperen op een afgebakend stukje tuin teelt. Mijn moestuin is onderverdeeld in bakken, ik heb dus geen enkel probleem. Maar het afgelopen jaar heb ik van heel veel mensen al gehoord hoe rampzalig snel een aardpeer zich kan verspreiden over je hele tuin. Pas daar dus voor op.

Gezond

Aardperen zijn gezond. De wortels zijn rijk aan: natrium, calcium, ijzer en inuline, een stof die als glucosevervanger wordt gebruikt in de behandeling van mensen met suikerziekte. Naast de gezonde eigenschappen, zijn ze bovenal lekker en veelzijdig te gebruiken. Zoals ik eerder al meldde: rauw in dunne plakjes in een mooie salade, opgebakken met gegrilde groenten, of gekookt in een puree bij een mooie wildstoofpot. Schillen is niet nodig, gewoon goed wassen en verwerken, dus heel eenvoudig.

Windjes

Misschien vraag je je nu af of een aardpeer dan helemaal geen nadelige eigenschappen heeft. Eigenlijk is er maar eentje: De aardpeer bevat een hoog gehalte aan drievoudige suikers. Die kunnen in de menselijke darm niet worden opgenomen en stimuleren de afbraak door bacteriën. Kortom: je kunt er scheten van gaan laten.
Uiteindelijk moet je dat er wellicht voor over hebben, want een paar scheetjes mogen de pret van een aardpeer toch niet drukken?

Een foodie bij uitstek. een voorvechter van authentieke smaken en technieken. Hij heeft een enorme moestuin, fermenteert, weckt , droogt, kookt en bakt alles zelf. Hij gaat op zoek naar de oorsprong van gerechten en ingredienten en kookt het liefst buiten.

 107 Posts 26 Comments 78751 Views

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *