MoestuinTechnieken

Aardappeleters

Afgelopen weekend haalde ik voor de tweede keer aardappelen uit de grond van mijn moestuin. De vroege rassen oogstte ik een paar weken geleden al, maar nu waren de late rassen aan de beurt. Waarom eten wij in Nederland zoveel aardappelen? Waar komen ze vandaan en hoe kun je ze lang bewaren?

Veel moestuiniers kiezen alleen voor vroege rassen, zodat de grond waar ze op groeien in hetzelfde seizoen nog een keer kan worden beplant met een ander gewas. Ik heb ervoor gekozen om dat niet te doen en een redelijk aantal vierkante meters te reserveren voor aardappelen. Omdat ze lekker zijn, maar ook omdat ik rassen kan telen die ik niet bij de supermarkt of de groenteboer koop.

Vincent van Gogh

Wij Nederlanders eten jaarlijks, gemiddeld negenentachtig kilo aardappels per persoon. Dat is veel, maar dat was vroeger veel meer. Ten tijde van de Tweede Wereldoorlog consumeerde de gemiddelde Nederlander honderdtweeëntwintig kilo per jaar. Aardappels zijn van oudsher ook redelijk armenvoedsel, dit blijkt ook uit het bekende schilderij van Vincent van Gogh. Wanneer we terug gaan naar de oorsprong van de aardappel, was dit echter totaal niet het geval. De Inca’s in Zuid-Amerika zijn de eerste, bekende aardappeleters.

Duivelsknol

In de zestiende eeuw kwamen de Spanjaarden in Chili en Peru voor het eerst in aanraking met de aardappel. Zij namen ze mee naar Europa en de Spaanse koning Philips II pootte zijn hoftuinen ermee vol. Het duurde een tijd voordat de bevolking aardappels als voedsel ging zien, omdat het gewas in eerste instantie als duivelsknol werd bestempeld. Aardappels konden zich namelijk vermeerderen zonder te zaaien.
In Nederland begon men pas in de achttiende eeuw aardappels te telen. Tot die tijd was het vooral een plant die te vinden was in botanische tuinen. Inmiddels is de aardappel niet meer weg te denken uit de Nederlandse keuken. Veel mensen zijn er zelfs van overtuigd dat de groente een Nederlandse oorsprong heeft.

Aardappels groeien vanuit een pootaardappel, deze gaat begin april de grond in en vervolgens groeit daar een plant uit. Onder de grond vertakt de wortel zich in verschillende knollen en na een goede zomer, groeien er tot wel twaalf aardappelen aan één plant. De knollen zijn overigens het enige wat eetbaar is. De plant, bloemen en bessen zijn allemaal giftig.

De aardappelplant is over het algemeen gevoelig voor verschillende kwaaltjes. Phytophthora, ook wel aardappelziekte is misschien wel de meest gevreesde, deze ziekte kan je hele aardappelveldje in korte tijd plat leggen. Tegenwoordig zijn er veel veredelde rassen te koop, welke vaak voor een groot deel resistent zijn gemaakt voor deze ziekte. Ik teel alles biologisch, dus zonder pesticiden, maar ik maak wel gebruik van resistente rassen.

In mijn moestuin teel ik jaarlijks vier verschillende aardappelrassen. Ik varieer graag, maar kies altijd voor één bijzonder ras, één salade-aardappel, een frietaardappel (vind ik gewoon lekker) en één bewaaraardappel. Verder kies ik voor twee vroege soorten en twee middelvroeg tot late soorten.
Vervolgens begint de wedstrijd van het succesvol bewaren. Voorgaande jaren bewaarde ik mijn aardappelen in rieten manden in de kelder. Dat ging redelijk goed, zeker wanneer ik de grond aan de aardappelen liet zitten en ze niet driftig ging schoonspoelen. Maar toch bezweken de onderste aardappelen in de mand onder het gewicht van de rest. Bovendien ventileerden de manden blijkbaar niet genoeg, want onderin ging het toch rotten.

Oogstkast

Dit jaar besloot ik het anders te doen. Ik heb een oogstkast gebouwd. Drie grote laden met een vakverdeling voor elk aardappelras. Ook een lade voor mijn witte en rode uien en de sjalotten. De bodem van de laden heb ik gemaakt van stalen horrengaas. Hierdoor kan alles goed ventileren en de aardappelen liggen maximaal twee laagjes dik.

Mijn kast moet uiteindelijk de kelder in, zodat ik op het bovenblad ook al mijn zuurkool- en augurkenpotten kwijt kan, maar dat klusje komt na het weekend wel.
Nu maar hopen dat ik tot ver in het najaar aardappels kan eten uit mijn eigen tuin!

 

Een foodie bij uitstek. een voorvechter van authentieke smaken en technieken. Hij heeft een enorme moestuin, fermenteert, weckt , droogt, kookt en bakt alles zelf. Hij gaat op zoek naar de oorsprong van gerechten en ingredienten en kookt het liefst buiten.

 107 Posts 26 Comments 78750 Views

3 comments

  1. meddy

    Waaaaauuuw, dat ziet er smakelijk uit en jij trekt dus alles uit de kast dit najaar!!! Leuk kastje trouwens, mooi gemaakt!

  2. Leonne

    Hallo Jelmer! Ik wil m’n vent vragen ook zo’n oogstkast te bouwen. Dus even navragen: hoe doet ‘ie ‘t? Nog verandertips?

    1. Jelmer

      Geen verandertips, werkt uitstekend en staat inmiddels op z’n plek in de kelder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *