ReceptenTechnieken

Snel ingemaakte pepers

Vol trots bracht ik begin januari twee zakjes pimientos de Padrón zaden mee terug vanuit Spanje. De peperplantjes die uit deze zaden groeien, leveren een soort kruising op tussen een puntpaprika en een chilipepertje. Ze blijven groen en je bereid ze door ze te bakken in een koekenpan met hete olie. Het leuke van de padron pepers is, dat sommige pittig zijn en andere juist helemaal niet. Ik schreef er al eerder een blog over.

IMG_4598

Aangezien ik dol ben op deze pepertjes, zaaide ik flink voor. Ik heb ruim veertig plantjes opgekweekt, uitgeplant in mijn kas en zelfs handmatig bestoven omdat dat niet vanzelf bleek te gaan. Het resultaat was een enorme berg aan pimientos de Padrón. Ik was er klaar voor: pan op het vuur, olie erin, pepers erin en bakken. Alleen de geur was al fantastisch!

img_6058

Likkebaardend zette ik de pepers op tafel. Je kunt ze eten met mes en vork, maar het hoort eigenlijk gewoon met de hand. Steeltje tussen duim en wijsvinger en happen. Zo geschiedde het. Over het half uur dat volgde zal ik niet te ver in detail gaan, maar de smaak bleek iets anders dan verwacht. Want niet een enkele peper was pittig, maar ALLE pepers waren pittig. En niet een beetje pittig, maar ‘bel de brandweer’ pittig.
De dry aged rib roast die ik had gebakken om samen met de pepers te eten, had net zo goed een frikandel kunnen zijn, want ik heb er werkelijk niets van geproefd. Alle smaakpapillen op mijn tong waren even weggelopen om water te drinken denk ik.

fullsizerender-53

Een flinke tegenvaller dus. Ik heb tot op heden nog geen flauw idee waar het mis ging, maar ik zit nu wel met een lading veel te pittige pimientos de Padrón. Weggooien is zonde, dus wat te doen?

Ik heb besloten om mijn pepers in te maken. Op de meest eenvoudige manier eigenlijk. Ingemaakte pepers zijn heerlijk bij een Mexicaanse maaltijd bijvoorbeeld. Aangezien ik dol ben op Mexicaans eten en aangezien de ingemaakte pepers ongeveer eeuwig houdbaar moeten zijn, maak ik me niet zo druk om de grote hoeveelheid.

fullsizerender-51

Ingrediënten:

  • 600 gram pepers (in mijn geval pimientos de Padrón)
  • 200 ml witte azijn
  • 9 gram zeezout
  • 200 ml Water
  • 2 gepelde teentjes knoflook
  • eventueel suiker 12 tot 24 gram suiker

Extra benodigdheden:

  • Weckpot van 1 liter
  • Scherp koksmes of keukenmachine

Bereidingswijze:

Breng de azijn en het water samen aan de kook in een sauspannetje. Snij ondertussen de pepers met een mes in dunne plakjes of snij ze met de keukenmachine. De steeltjes mag je overigens weggooien.

img_6269

Hak de teentjes knoflook fijn en voeg nu de pepers, het zout en de knoflook toe aan het pannetje met azijn en water. Mocht je niet van ontzettend pittig houden, dan kun je wat suiker toevoegen aan het mengsel. De suiker zal de pittigheid van de Padrón pepers een beetje afvlakken.

img_6271

Draai je gaspitje laag en laat alles nog een minuutje rustig door pruttelen. Daarna mag het gas uit. Laat de inhoud van de pan tien minuten afkoelen.

fullsizerender-50

Vul nu de pot met alles wat in de pan zit. Sluit het deksel en zet de pot in de koelkast.

img_6274

Na een week mag je proeven. Aangezien de pepers met zowel zuur als zout zijn ingemaakt, gebeurt er eigenlijk helemaal niets mee in de komende jaren. Dus mocht je voorlopig niets pittigs eten, maak je dan geen zorgen.

Een foodie bij uitstek. een voorvechter van authentieke smaken en technieken. Hij heeft een enorme moestuin, fermenteert, weckt , droogt, kookt en bakt alles zelf. Hij gaat op zoek naar de oorsprong van gerechten en ingredienten en kookt het liefst buiten.

 107 Posts 26 Comments 78719 Views

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *