Moestuin

Het proces van mijn aardbeienplanten

Ik zie het hebben en bestieren van mijn moestuin als een soort voortdurend leerproces. Weinig mensen beginnen met een groentetuin en weten direct al precies wat ze moeten doen, zijn alle problemen voor en krijgen direct de oogst die ze voor ogen hadden. In de afgelopen jaren heb ik steeds weer een beetje bijgeleerd en dat doe ik eigenlijk nog elk seizoen. Dit geldt voor alle gewassen en dus ook voor mijn aardbeienplanten. Die zijn vandaag aan de beurt, want na ruim zes zomers mogen de oude aardbeien met pensioen.

Met mijn aardbeienplanten ben ik regelmatig de mist in gegaan in de afgelopen moestuinseizoenen. Ze stonden eerst in de volle grond, maar werden geteisterd door slakken. Ik zocht naar een milieuvriendelijke oplossing en vond iets op internet. Een soort rek met vier of vijf lagen aardbeien boven elkaar. Dus ik bouwde zo’n rek. Dit werkte goed tegen de slakken, want daar had ik geen last meer van. Maar de bovenste laag kreeg aanzienlijk meer zonlicht dan de onderliggende lagen, het resultaat was een zeer matige oogst. Een paar jaar geleden besloot ik het lagensysteem te slopen en van het overgebleven hout maakte ik een soort kweektafel. Volledig naar eigen ontwerp. Het moest een kweektafel worden die van alle gemakken was voorzien. Ik maakte bevestigingspunten aan de lange zijden, zodat ik bogen over de tafel kon zetten om netten te spannen en in de dubbele bodem maakte ik zelfs een afwateringssysteem, zodat het overtollige sproeiwater werd opgevangen om nogmaals te gebruiken.

Dit werkte. Mijn aardbeienplanten waren drie zomers lang, intens gelukkig. Dat merkte ik ook aan de oogst. In al die jaren at ik mij van het voorjaar tot aan het najaar regelmatig vol met heerlijke, écht zongerijpte en mierzoete aardbeien. maar afgelopen naar merkte ik dat mijn plantjes een beetje moe waren. De grond in de kweekbakken was ook uitgeput, dus werd het tijd om mijn planten met pensioen te laten gaan.

Vandaag heb ik een mooie strook grond aan de rand van de tuin omgespit. Hierin heb ik mijn oude aardbeienplanten in de volle grond uitgeplant. In de hoop dat ze er nog jarenlang vrolijk kunnen groeien en bloeien. Als ze zin hebben om aardbeien te laten groeien, dan hou ik ze absoluut niet tegen, maar niets hoeft. Ik heb namelijk een nieuw legertje aan jonge, fitte aardbeienplanten aangeschaft die nu een plekje gaan krijgen op de kweektafel. Maar hoe zit dat nou eigenlijk met die aardbeien?

Kortstondig genot

Wereldwijd bestaan meer dan honderd aardbeienrassen. De meesten zijn kruisingen, specifiek gecreëerd voor de teelt. De Latijnse verzamelnaam voor de complete aardbeienfamilie is ‘fragaria’ dat is afgeleid van het woord ‘fraga’ wat dan weer letterlijk ‘aardbeitje’ betekent. In de symboliek staat de aarbei voor kortstondig genot, wat ik dan wel weer kan begrijpen, want een aardbei is heel lekker, maar je hebt ‘m ook in een mum van tijd op. Sinds de bronstijd worden aardbeien door mensen gebruikt, maar in de veertiende eeuw worden de planten pas in tuinen aangeplant. Voor die tijd werden de vruchten vooral wild geplukt. De zomerkoninkjes die wij kennen, zijn een kruising van een oorspronkelijk Noord-Amerikaans ras (Fragaria Virginiana) en een Zuid-Amerikaans ras (Fragaria Chiloensis) en bestaan eigenlijk nog maar tweehonderd jaar.

In Nederland kennen we een paar rassen die het hier erg goed doen en zeer smaakvolle vruchten geven, zoals: Lambada, Korona, Elsanta en Sonata. Daarnaast zijn er de doordragende rassen. De geven het gehele seizoen vruchten en dat vind ik persoonlijk wel prettig, want het gehele seizoen verse aardbeien uit eigen tuin is toch wel een luxe. Enkele voorbeelden: Evita, Everest en het ras dat ik in mijn tuin zet: Ostara.

In je eigen moestuin?

Aardbeien zijn uitstekend in je eigen tuin te telen. Zelfs in een pot op je balkon is het prima te doen. Belangrijk is wel, dat de zomerkoninkjes veel voeding nodig hebben. Mest ze dus regelmatig bij, zeker wanneer je ze in een bak of pot hebt staan. Verder hebben de planten veel water nodig, maar hebben ze een hekel aan natte voeten. Zorg dus voor goede afwatering. Sommige telers zetten de aardbeien in bedden die bedekt zijn met stro, of in uitsparingen op worteldoek. Dit kan helpen tegen het beschadigen van de vruchten, aangezien aardbeien snel rotten wanneer ze op vochtige grond liggen.

Een foodie bij uitstek. een voorvechter van authentieke smaken en technieken. Hij heeft een enorme moestuin, fermenteert, weckt , droogt, kookt en bakt alles zelf. Hij gaat op zoek naar de oorsprong van gerechten en ingredienten en kookt het liefst buiten.

 138 Posts 31 Comments 183450 Views

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *