Moestuin

Mijn zelfontworpen sla bak

Wie vaker mijn artikelen leest, is ongetwijfeld bekend met de slakkenoverlast in mijn moestuin. Al veel vaker heb ik mijn enorme frustratie geuit over het feit dat soms wel driekwart van mijn jonge aanplant in een etmaal is verdwenen door die glibberige slakken. Nu ben ik absoluut geen voorstander van bestrijdingsmiddelen en zeker niet in mijn moestuin. Uit die grond groeit namelijk mijn eten. Daarom ben ik in de afgelopen jaar steeds vindingrijker geworden in het bedenken van verantwoorde manieren om slakken letterlijk ‘om de tuin te leiden’.

Jonge blaadjes hebben een gigantische aantrekkingskracht op slakken. Dat werd mij al snel duidelijk op de dag nadat ik voor het allereerst jonge sla plantjes had gepoot in mijn toen nog splinternieuwe moestuin. De plantjes waren namelijk verdwenen. Allemaal. Dat moest anders, dus ik begon met frames en fijnmazig gaas. Dat idee was een goed begin, maar het was absoluut niet perfect. Om bij mijn sla te komen moest ik het complete gaas verwijderen en na verloop van tijd wisten de slakken zelfs hun weg te vinden onder de stellage door.

Aangezien sla niet veel bijzondere voeding nodig heeft en eigenlijk elk jaar weer op dezelfde grond kan staan, bedacht ik een bak met een deksel. Het deksel maakte ik van kunststof golfplaat, dat goed licht doorlaat. Op de bodem van de bak plaatste ik kippengaas tegen de mollen. Daarop worteldoek tegen slakken die eventueel onder de grond door naar mijn sla plantage wilden komen. Dat ging heel goed, maar het deksel van plastic liet tóch minder zonlicht door dan ik had verwacht. Bovendien werd het te heet onder het deksel, waardoor mijn sla slap ging hangen. Daarnaast kwam er geen regenwater in de bak terecht, waardoor ik veel te vaak moest sproeien.

Na lang puzzelen verving ik de plastic golfplaten door horrengaas van roestvrij staal. Ik had dit ooit ergens gezien en in de lokale kluswinkel verkopen ze dit nog steeds per strekkende meter. Zo gezegd, zo gedaan. Inmiddels teel ik al drie jaar sla in overvloed, nagenoeg slakkenvrij onder een deksel van horrengaas.

Met de weersvoorspelling in mijn achterhoofd, plantte ik afgelopen week mijn verse sla plantjes. Voordat ze de grond in gaan, spit ik elk jaar alles eerst even goed door. Ik voeg wat koemestkorrels toe en zorg ervoor dat de grond mooi los is. Inmiddels staan de plantjes op hun plek, dus ik ben me alweer aan het voorbereiden op een zomer vol huisgeteelde salades.

Plukken

Ik ben overigens ook gestopt met het telen van kropsla. Uit ervaring weet ik dat kropsla een perfecte schuilplaats is voor ongedierte (stiekeme slakken) en dat een hele krop ook eigenlijk teveel is om in één keer op te maken. Nu is dat laatste natuurlijk persoonlijk, want wanneer je voor zes personen sla nodig hebt, kom je een heel eind. Sinds een paar jaar zet ik mijn complete sla bak in de moestuin vol met pluksla. Lollo Rossa, Lollo Bionda, eikenbladsla, rucola en nog veel meer varianten waar ik met hoge regelmaat gewoon een paar blaadjes af kan halen. Zo maak ik mijn eigen slamelange en groeien de plantjes het hele jaar door.



Die plantjes doen het overigens ook uitstekend in een bak op een balkon. Dus mijn tip voor de komende zomer: Teel je eigen sla!

Een foodie bij uitstek. een voorvechter van authentieke smaken en technieken. Hij heeft een enorme moestuin, fermenteert, weckt , droogt, kookt en bakt alles zelf. Hij gaat op zoek naar de oorsprong van gerechten en ingredienten en kookt het liefst buiten.

 138 Posts 31 Comments 194541 Views

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *