Recepten

Zelfgemaakte membrillo van kweeperen uit eigen tuin

Een paar jaar geleden was ik op vakantie in Spanje en kreeg daar bij het kaasplankje iets vreemds geserveerd. Het waren blokjes in een bruin-rode kleur met een gelei-achtige structuur. Ik vond het heerlijk, zeker bij de kaas. Het bleek membrillo te zijn; een pasta van kweeperen. Vanaf dat moment wist ik het zeker. Ik moest kweeperenbomen in mijn tuin. Inmiddels staan er vier van die bomen op een rij in mijn moestuin en dit jaar kon ik voor het eerst oogsten. Tijd om mijn eigen membrillo te maken.

Officieel heet de pasta die ik vandaag ga maken ‘dulce de membrillo’ of ‘carne de membrillo’, want het woord ‘membrillo’ betekent feitelijk niets meer of minder dan ‘kweepeer’. Maar aangezien deze kweepeerpasta zo ongeveer de meest populaire bereiding is van de kweepeer, hebben ze de naam op het Iberisch schiereiland voor het gemak maar een beetje ingekort.
Ik zeg bewust Iberisch schiereiland, omdat membrillo niet alleen in Spanje graag wordt gegeten. Ook in Portugal staat deze pasta graag op het menu. Het is zelfs zo dat membrillo in Portugal en Brazilië bekend staat onder de naam ‘mermellata’ wat dan weer letterlijk is afgeleid van marmelade (of andersom).

Kweeperen groeien aan bomen die lid zijn van de rozenfamilie. Ze zijn nauw verwant aan de appel, peer en ook de lijsterbes. Van oorsprong komen kweeperen uit het gebied rond de Kaspische Zee. Je wist het natuurlijk allang, maar voor de volledigheid: Ergens tussen Rusland, Kazachstan en Iran. Inmiddels zijn de kweeperen overgestoken naar de Middellandse Zee en daar wordt dus naar hartenlust ‘carne de membrillo’ gemaakt en gegeten.

In mijn moestuin hebben de kweeperenbomen het de eerste jaren goed gedaan, maar het kwam er steeds nét niet van om de vruchten goed af te laten rijpen. De zomer was niet warm genoeg, of simpelweg te kort. De zomer van dit jaar overtrof alle voorgaande zomers en was natuurlijk heel warm, droog en duurde vooral ook erg lang. Dit resulteert in een enorme mand met waarschijnlijk zo’n twintig kilo kweeperen.

Membrillo blijft ‘mits goed verpakt’ zeker een jaar goed buiten de koelkast. Het is dus tijd om een enorme hoeveelheid kweeperenpasta te maken.

Ingrediënten:

  • 2 kilo kweeperen (gewicht zonder klokhuis)
  • ongeveer 1,5 kilo kristal- of geleisuiker
  • sap van een citroen
  • 100 ml water

Extra benodigdheden:

  • jampan of grote pan met dikke bodem
  • roerzeef
  • vergiet

Bereidingswijze:

Begin met het wassen van de kweeperen. Spoel ze goed af en zorg ervoor dat de haartjes van de buitenkant weg zijn voordat je ze verder gaat verwerken.

Snijd de kweeperen nu in kwarten en verwijder vervolgens het klokhuis, steeltje en kroontje. Snijd de kwarten nu in iets kleinere blokken en doe ze in de jampan. Wanneer je in totaal twee kilo kweeperenblokjes in de jampan hebt, mag je het water toevoegen en de pan rustig aan de kook brengen.

Ik heb de schil om de kweeperen laten zitten, omdat hier heel veel pectine in zit. Pectine is het stofje dat zorgt voor een binding, dus dit helpt straks om je membrillo op te stijven. Laat alles een half uurtje rustig pruttelen, totdat de kweeperen zo zacht zijn, dat je ze met de houten lepel makkelijk kapot kunt drukken.

Haal de pan nu van de kookplaat en doe de inhoud in het vergiet. Je kunt het vocht opvangen om later eventueel gelei van te maken. Plaats nu het roerzeef op de jampan en draai de gekookte kweeperenblokjes hierin tot puree.

Wanneer alle kweeperen door het zeef zijn gedraaid, mag je de jampan opnieuw wegen. Het gewicht van de gepureerde kweeperen, is hetzelfde als de hoeveelheid suiker die je er nu aan toe mag voegen. In mijn geval was dit anderhalve kilo. Dit lijkt misschien veel, maar dat is het ook. De vruchten zelf zijn namelijk best zuur, dus de suiker moet het doen. Daarnaast is de suiker ook nodig om er een pasta van te maken die je vervolgens met een mes kunt snijden.

Zet de jampan terug op de kookplaat, voeg de suiker toe en roer alles goed door. In mijn geval heb ik er nog een beetje citroensap aan toegevoegd omdat ik mijn membrillo graag wat frisser heb. Zet nu de kookplaat aan en laat alles rustig opwarmen terwijl je roert met de houten lepel. Blijf de pan in de gaten houden en regelmatig roeren, gedurende ongeveer een half uur tot drie kwartier. Naarmate het proces vordert, wordt ook de kleur van de pasta steeds donkerder.

De membrillo is klaar wanneer het spoor dat je met de lepel door de pan trekt, niet meer dichtvloeit.

Stort de membrillo vervolgens in plastic bakjes of een bakblik en laat het afkoelen. Snijd blokjes van de kweeperenpasta en serveer bijvoorbeeld bij een heerlijk stukje manchego.

Eet smakelijk!