Moestuin

Het verhaal van sjalot

Van alle uien is de sjalot misschien wel degene met de meest verfijnde en lekkere smaak. Ze groeien anders dan de meeste leden van de lookfamilie en hebben vaak ook een andere vorm. Wat is het het verhaal van dat tegendraadse uitje? Het verhaal van sjalot.

Chauvinistische Fransen

De Fransen beschouwen de sjalotten als hun ontdekking, maar niets is minder waar. De herkomst van de sjalot ligt waarschijnlijk in het zuiden van Azië. Vanaf dat punt is de groente overgestoken naar India en uiteindelijk in het Middellandse Zeegebied terechtgekomen.

De naam sjalot is afgeleid van Ashkelon, een stad gelegen ten noorden van de Gazastrook in het huidige Israël. Ashkelon bestaat al meer dan twaalfduizend jaar en ten tijde dat de sjalot de naam kreeg van deze stad, was het duizend jaar voor Christus.

Sjalotten zijn door de Fransen omarmd en volledig opgenomen in hun keuken, nadat ze waren ontdekt tijdens kruistochten. Dit was echter veel later want we hebben het inmiddels over de dertiende eeuw. Uiteindelijk kwam de sjalot in 1543 in Amerika terecht door Herman de Soto.

Zaaisjalotten

In Frankrijk mochten sjalotten alleen sjalotten heten wanneer ze op de traditionele manier waren geplant. Ze werden dus nooit gezaaid, maar altijd gepoot. De Nederlandse zaadhandelaar De Groot en Slot bracht in 1998 na veel onderzoek de zaaisjalot op de markt. Dit leidde tot een groot protest onder Franse boeren die tot dusver veel geld verdienden aan de traditionele en arbeidsintensieve teelt. In eerste instantie werden de zaden dan ook niet toegelaten in Frankrijk. In 2007 werd door de Franse overheid besloten dat er een aantoonbaar verschil was tussen sjalottenzaad en uienzaad en vanaf dit moment mogen er alsnog sjalotjes worden gezaaid in Frankrijk. Inmiddels is een tegenonderzoek gaande en het zou zo maar kunnen dat alles weer wordt teruggedraaid.

Dit alles ging dus vooraf aan het moment waarop ik elk voorjaar sjalotjes in de grond stop volgens de traditionele, Franse manier en wacht tot ze opkomen. In tegenstelling tot pootuien, groeien sjalotten in een soort tros. Er vormen zich meerdere knolletjes vanuit die ene die je plant. Wanneer je lang genoeg wacht, zie je mooie uiteengevallen bundeltjes in je moestuin en dat is eigenlijk het moment waarop ze de grond uit mogen.

Voor het telen van sjalotten hoef je niet veel moeite te doen. De grondsoort is ondergeschikt, af en toe water geven is meer dan voldoende. Ze zijn uitstekend te bewaren op een koele, donkere plek. Wanneer ik ze heb geoogst, gaan ze de kelder in. daar blijven ze wekenlang goed.

Vreemd genoeg zijn er bijna geen gerechten te vinden met sjalotten in de hoofdrol. Het kleine broertje van de ui wordt wel volop gebruikt als onderdeel van salades, sauzen en stoofpotten en natuurlijk in de echte bearnaise. Daarnaast wordt de sjalot historisch als lustopwekkend gezien. Wacht dus niet te lang en ga ze verbouwen in je eigen tuin!

Een foodie bij uitstek. een voorvechter van authentieke smaken en technieken. Hij heeft een enorme moestuin, fermenteert, weckt , droogt, kookt en bakt alles zelf. Hij gaat op zoek naar de oorsprong van gerechten en ingredienten en kookt het liefst buiten.

 142 Posts 32 Comments 216903 Views

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *