Moestuin

Evaluatie van alweer een moestuinseizoen

Elk jaar bespreek ik mijn moestuinseizoen met je. Aan het begin van het seizoen wijdt ik er een artikel aan en ook aan het einde van het seizoen schrijf ik een artikel over alles wat ik meemaakte, wat meeviel en wat tegenviel. Wat ging zoals verwacht en wat me versteld deed staan. Zo ook dit jaar en bij deze dus dat artikel. Dit is de evaluatie van alweer een moestuinseizoen.

Dit is inmiddels het zesde jaar dat ik mijn moestuin bestier en tot dusver is nog geen enkel jaar hetzelfde geweest. Misschien is het wat overbodig om te melden, maar afgelopen seizoen moet toch wel het droogste zijn geweest dat ik heb meegemaakt. Op bepaalde momenten had het zelfs geen zin meer om te sproeien.

Maar nu ik achteraf de rekening opmaak van mijn zesde moestuinseizoen, mag ik eigenlijk helemaal niet klagen. Sterker nog: ik denk dat het één van mijn beste jaren is, tot dusver.

Mijn moestuin in het kort

Als trouwe lezer weet je misschien al een beetje hoe mijn moestuin eruit ziet en hoe ik deze heb bedacht, compleet met achterliggend systeem. Wanneer je dit niet weet, neem ik het nog  even kort met je door.

Mijn moestuin heb ik bijna zeven jaar geleden aangelegd en opgebouwd uit twaalf identieke bakken van ongeveer tweeënhalve meter bij iets meer dan een meter. Ik had mij destijds goed ingelezen en kwam deze manier van telen in verhoogde bakken tegen die mij erg aansprak. Omdat mijn moestuin is gesitueerd op een stuk grond dat eigenlijk altijd is gebruikt als weilandgrond, voorzag ik de nodige problemen met betrekking tot onkruidgroei en boomwortels. Verhoogde bakken met nieuwe, schone grond leken mij in theorie een uitkomst. In praktijk bleek ik gelukkig gelijk te hebben. Het scheelde mij vanaf dag een al heel veel werk als onkruid wieden, bemesten en ook het maken van wisselteeltschema’s bleek een fluitje van een cent.

Mijn tuin bestaat sinds de aanleg ervan, uit twee wisselteeltschema’s van zes bakken. Wat inhoudt dat hetzelfde gewas theoretisch zes jaar lang niet op dezelfde grond groeit. In de daaropvolgende jaren heb ik nog een aantal extra verhoogde bedden aangelegd in andere afmetingen. Onder meer mijn aardappelen en bonen zijn in een apart wisselteeltschema opgenomen. Daarnaast heb ik een aparte bak voor sla gemaakt die is voorzien van een deksel met metalen horrengaas tegen slakken en ander ongedierte.

Ook heb ik er een tuinkas op gebouwd van negen vierkante meter. Deze maakt inmiddels ook alweer vier jaar deel uit van mijn moestuin. De kruiden hebben hun eigen bakken en mijn fruitstruiken en fruitbomen hebben ook hun eigen deel van mijn moestuin. Op deze manier is alles mooi en overzichtelijk ingedeeld. Dit scheelt heel veel werk en ik kan nu dus ook aan het begin van het seizoen, heel gericht bepaalde bakken van extra mest voorzien en andere bakken juist helemaal niet. Allemaal puur afhankelijk van de gewassen die ik er in het betreffende seizoen op laat groeien.

In mijn allereerste moestuinjaar plantte ik mezelf een ongeluk. Ik wilde zoveel mogelijk verschillende gewassen. Na verloop van tijd ga je leren wat het goed doet in jouw eigen moestuin en wat niet. Je gaat ook leren wat je veel eet en wat misschien helemaal niet. Zo heb ik ooit zes koolrabi’s in mijn moestuin gehad. Eigenlijk alleen maar omdat het kon, want ik wist eigenlijk niet eens hoe ik ze moest bereiden, laat staan hoe ze zouden smaken.

Naarmate je meer geroutineerd raakt in je eigen moestuin, weet je ook wat de risico’s zijn en hoe je ze zoveel mogelijk kunt vermijden. Omdat mijn tuin tussen de weilanden ligt, met slootjes en wat mooie hagen en bomen, heb ik veel last van slakken. Heel veel slakken. Daarom zorg ik dat mijn koolplantjes zo vroeg mogelijk de volle grond in gaan. Op deze manier zijn ze al wat groter en sterker voordat de slakken massaal mijn moestuin in kruipen.

Wat ging goed?

Ik was aangenaam verrast door mijn rode bietjes dit jaar. Ik had drie soorten gezaaid omdat ik dol ben op bietjes. Voorgaande jaren waren ze heerlijk, maar wel erg klein. Laten we zeggen dat ze heel erg op flinke radijzen leken. Dit jaar werden ze groot, heel groot! Inmiddels eet ik nog steeds bietjes uit mijn eigen tuin en als ik ze voor het eind van dit jaar allemaal op wil hebben, plas ik waarschijnlijk tot eind december non-stop rood.

De wortels in mijn moestuin werden consequent opgegeten door woelmuizen en ander knagend ongedierte dat onder de grond leeft. Boven de grond werden ze zo nu en dan aangevallen door de wortelvlieg, dus in de eerste jaren van mijn moestuin moest ik het zonder wortels doen. Totdat ik twee jaar geleden besloot om de wortels niet meer in de volle grond te telen, maar in metselkuipen. Ook dit jaar heeft dat fantastisch gewerkt en de worteloogst is uitstekend.

Over de hoeveelheid courgettes die ik uit de tuin haalde, wil ik het eigenlijk liever niet hebben. Gelukkig bestaat er niet zoiets als een courgette-overdosis, want anders had ik daar deze zomer ongetwijfeld last van gehad. Ik oogstte verder ontzettend veel pompoenen, zoete aardappelen, normale aardappelen en bonen.

In mijn kas zet ik eigenlijk elk jaar wel een experimenteel gewas. Puur om te kijken of het kan en of het lukt. Dit jaar was dat physalis en uit Spanje nam ik zaadjes mee voor ñora’s . Die laatste deden het goed, ik heb een paar mooie exemplaren kunnen oogsten en die hangen momenteel te drogen in mijn keuken. De physalis is zó groot geworden dat ik mijn kas op een bepaald moment niet meer in kon.

Naast mijn moestuin heb ik ook zestien fruitbomen staan. Drie daarvan zijn kweeperen. Nog niet eerder kon ik van deze bomen fruit halen, maar deze zomer deed wonderen voor de kweeperen, met als gevolg dat ik een maand geleden ongeveer twintig kilo kweeperen kon plukken die inmiddels zijn verwerkt tot ‘carne de membrillo‘.

Wat ging mis?

Eigenlijk niet zoveel, alleen de uien hebben last gehad van de droogte en bleven daardoor erg klein. Door diezelfde hitte en droogte heb ik ook eigenlijk geen enkele augurk kunnen oogsten van de zes planten die ik had staan. Ook het kleinfruit had flink te kampen met de hitte en de droogte. Frambozen heb ik bijvoorbeeld bijna niet kunnen oogsten. Bramen had ik daarentegen ontzettend veel. Wat nog steeds veel moeite kost, zijn schorseneren en pastinaak. Ook dit jaar zijn beide wortelgewassen te dun en te klein gebleven.

Er zijn dus eigenlijk niet zoveel verbeterpunten na afgelopen moestuinseizoen. Op dit moment staan er nog boerenkolen, spruiten, wat prei en rode bietjes in mijn tuin. Dus ook in de winter blijf ik zoveel mogelijk door eten uit mijn moestuin. Voor komend jaar ga ik nóg harder mijn best doen op pastinaken en schorseneren en ik ga heel hard duimen voor een iets minder droge zomer dan degene die we net achter de rug hebben.

Een foodie bij uitstek. een voorvechter van authentieke smaken en technieken. Hij heeft een enorme moestuin, fermenteert, weckt , droogt, kookt en bakt alles zelf. Hij gaat op zoek naar de oorsprong van gerechten en ingredienten en kookt het liefst buiten.

 150 Posts 40 Comments 240491 Views

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *