Moestuin

De start van een nieuw moestuinseizoen

Alsof ik een soort ingebouwde kalender heb, begin ik elk jaar bijna automatisch rond deze datum met de voorbereidingen op een nieuw moestuinseizoen. Wat kun je nu al doen?

Om mij heen zie ik al de nodige, ongeduldige moestuiniers die al compleet gevulde zaaibakken in de vensterbank hebben staan. Ik begrijp dat wel, want het begon in de afgelopen week best wel een beetje op voorjaar te lijken en dan gaat het kriebelen bij de gemiddelde moestuinliefhebber. Helaas komt de kou er nu pas aan en het risico bestaat dan ook dat die zaaibakken nog best lang in de vensterbank moeten staan.

Zelf ben ik voorzichtig begonnen aan mijn moestuinseizoen. Bijvoorbeeld met het schoonmaken van al mijn moestuinbenodigdheden. De zaaibakjes zijn weer opgepoetst, ik heb zaaigrond in huis gehaald en uiteraard de zaden van de afgelopen jaren uitgezocht. Daarnaast heb ik mijn wisselteeltplan weer bijgewerkt, zodat ik over een paar maanden exact weet, wat op welke plek moet komen.

Komende week ga ik de eerste ronde voorzaaien. Ik begin met pepers en paprika’s, want die hebben de meeste tijd nodig. Tomatenplanten kweek ik niet meer op uit zaad, aangezien ik heb ontdekt dat geënte tomaten voor mij veel beter werken. Die plantjes koop ik dus.

Ergens in februari zaai ik mijn pompoenen voor, zodat ik in maart al mooie, sterke planten heb om buiten in de volle grond te zetten. Vanaf dat moment begint het eigenlijk pas echt. In de tussentijd ben ik toch nog vooral bezig met voorbereidingen.

Elk jaar weer, kies ik een paar nieuwe gewassen uit die ik graag in mijn moestuin wil proberen. In de afgelopen jaren hebben al de nodige vreemde groenten in mijn tuin gestaan, maar ook dit jaar heb ik weer een paar experimenten uitgezocht.

De kikkererwten zijn aan de beurt. Ik eet daar best veel van en ben benieuwd naar het smaakverschil tussen verse en gedroogde kikkererwten. Een paar jaar geleden probeerde ik de Spaanse pimientos de padrón. Kleine, groene pepertjes die qua smaak ergens tussen een peper en een paprika in horen te zitten. Met de nadruk op het woord ‘horen’.
Ik nam de zaden mee uit Spanje, kweekte de plantjes keurig op in mijn kas, oogstte heel veel pimientos en was diep teleurgesteld omdat ze allemaal verschrikkelijk pittig waren. Dat hele avontuur lees je overigens hier.

Dit jaar ga ik het opnieuw proberen. Met nieuwe, andere zaden. Ik hoop dat het nu wel lukt.

Van alle peulvruchten zijn de tuinbonen als eerste aan de beurt. Deze zijn enigszins vorstbestendig in tegenstelling tot bijvoorbeeld slaboontjes en dus mogen ze wat eerder de grond in. Afgelopen jaar had ik voor de eerste keer zoete aardappelen in mijn tuin. Dat is me erg goed bevallen en dus kom die ook dit jaar zeker weer terug.

Verder is de indeling en beplanting van mijn moestuin voor het grootste deel afgestemd op mijn eigen consumptie. Dat is iets waar ik naartoe ben gegroeid over de afgelopen jaren. Toen ik net begon met mijn moestuin, verbouwde ik alles en van alles ook heel erg veel. Nu denk ik vooraf na over wat ik nodig heb en hoe lang een bepaald gewas erover doet om te groeien. Door deze werkwijze te hanteren, zit ik met minimale overschotten en kan ik eigenlijk het hele jaar door uit mijn eigen tuin eten.

Als straks de vorst is verdwenen en de laatste spruiten en boerenkool op zijn, kan ik beginnen met omspitten, bemesten, zaaien en poten. Op naar een heel nieuw seizoen, ik heb er zin in!

Een foodie bij uitstek. een voorvechter van authentieke smaken en technieken. Hij heeft een enorme moestuin, fermenteert, weckt , droogt, kookt en bakt alles zelf. Hij gaat op zoek naar de oorsprong van gerechten en ingredienten en kookt het liefst buiten.

 162 Posts 44 Comments 314974 Views

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *